Vochtige muren verleden tijd

 

Vraag niet hoe, maar het werkt

De oude stadsboerderij in het Brabantse Megen had een probleem: vochtige muren. ‘Alles voelde klam aan in het huis, de atmosfeer was niet optimaal en het stucwerk liet op enkele plaatsen los’, vertelt eigenaar Ed van Uum. vochtige murenTijdens zijn zoektocht naar een oplossing stuitte hij op het systeem van Aquapol, een van oorsprong Oostenrijkse vinding.

‘Hoe is het mogelijk?’ dacht hij toen hij de werking van het apparaat voor het eerst uitgelegd kreeg. Een futuristisch uitziende bol hangt nu onder de trap naar de bovenverdieping. Er zit geen stekker aan.

Er zijn geen batterijen nodig. En toch werkt het. Al na een paar weken merkte Ed dat alles minder klam aanvoelde. ‘De atmosfeer is er een stuk behaaglijker op geworden.

Vochtspiegel

 

Optrekkend vocht kan veel schade veroorzaken. Dit komt door de capillaire werking van muren. In de meeste bouwmaterialen zitten kleine poriën. Deze zuigen het grondwater op, tot een hoogte waarop de capillaire werking geen effect meer heeft. Dit wordt de vochtspiegel genoemd. Met het water worden ook natuurlijke zouten uit de bodem meegevoerd. Deze zouten hopen zich op ter hoogte van die vocht spiegel. Op die plekken ontstaat dan aantasting van het stucwerk, dat er soms letterlijk vanaf spat. Daarnaast zie je vaak schimmelvorming, zoals bij Ed van Uum het geval was. En doordat het veel energie kost om een vochtige ruimte warm te stoken, is de energierekening standaard hoger dan nodig zou hoeven zijn.

vochtige murenTrillingen

Hoe kan een apparaat dat niet werkt op netstroom of batterijen toch een vochtprobleem oplossen? Jurrian Has, werkzaam voor Aquapol Nederland, legt uit dat aan de werking een natuurkundig principe ten grondslag ligt. ‘Waterstof heeft een bepaalde frequentie, met een golflengte die ons bekend is.

 

 

Door deze trillingen met een antenne op te vangen, te versterken en vervolgens weer terug te zenden, draaien we het capillaire proces om.

De plakkracht waarmee de stenen het water opzuigen wordt teniet gedaan, zodat het water als gevolg van de zwaartekracht naar beneden zakt tot het maaiveld of de grondwaterspiegel.’ De bol is dus in feite een antenne die gebruik maakt van de frequentietrillingen die water(stof) zelf uitzendt.

Metingen Voordat het apparaat bij Ed van Uum (zonder boor-, hak- of breekwerk) werd geïnstalleerd, verrichtte een deskundige van Aquapol diverse metingen. Eerst moest de oorzaak van het vochtprobleem worden vastgesteld.

Het systeem is namelijk alleen geschikt voor problemen door optrekkend vocht. Vervolgens werden alle energiebanen en stoorvelden (zoals een radiator) gemeten en vastgelegd.

Jurrian: ‘Het klinkt misschien zweverig, maar dit heeft alles te maken met de frequenties die de aarde van nature uitzendt. Om onze antenne goed te kunnen plaatsen en af te stellen hebben we die basisinformatie nodig. Alleen dan kunnen we een effectieve werking garanderen.’ Alle metingen worden uitgevoerd volgens de Oostenrijkse Tüvcertificering en zijn daarmee herhaal- en reproduceerbaar.

Binnenkort komt Aquapol het vochtgehalte in de muren van Ed van Uum voor het eerst opmeten sinds het apparaat er hangt, nu een jaar geleden. Dan zal de werking van het systeem ook in zijn huis met cijfers kunnen worden aangetoond.

Aquapol heeft in Europa in ruim dertig jaar tijd al zo’n 55.000 systemen geplaatst. In Nederland is het bedrijf nu zo’n twee jaar actief.

Gepubliceerd in Herenhuis door Didier van Det