Vochtbestrijding monumentale panden.

Vochtbestrijding monumentale panden is moeilijker omdat langdurige vochtschade ontstaat door capillaire stijging: Vocht dat in de grond zit verdampt en stijgt op.

Het optrekkende vocht gaat vervolgens in de muren van het gebouw zitten, omdat steen de eigenschap heeft dat het vocht opneemt als het hiermee in aanraking komt.

Monumentale panden zijn hier minder goed tegen bestand: De constructie is minder waterwerend en heeft door zijn ouderdom al de nodige scheuren en gaten opgelopen. Hierdoor wordt vocht makkelijker geabsorbeerd door de muren van het gebouw.

De geschiedenis van het gebouw

Het kasteel “Schlatt unter Krähen” in Zuid-Duitsland is een indrukwekkend massief gebouw van drie verdiepingen. Het is een rechthoekig ontwerp met een hoog zadeldak. De voorgevel op het zuiden is voorzien van eenvoudige ramen en een decoratieve poort. Op de hoeken staan vier achthoekige torens, die nog steeds zijn voorzien van hun oorspronkelijke daken. Het gebouw is typerend voor het bouwjaar ervan, 1592. Het kasteel is gebouwd door Hans Ludwig van Bodmann. Hij was een van de vele eigenaren. De huidige eigenaar is Patrick Douglas, Baron van Reischach. De familie Douglas stamt af van de oude Schotse aristocratie. Geleidelijk aan werd het gebouw door hem gerenoveerd waardoor het nog steeds het aanzien van een aristocratische residentie behouden heeft. Het wordt met ruime fondsen en liefhebbende zorg onderhouden.

vochtbestrijding kasteel
Beschrijving van het gebouw – oorspronkelijke situatie

Het kasteel stamt uit de 15e eeuw en heeft geen kelders (zie de getekende plattegrond). Het metselwerk bestaat voornamelijk uit kalkzandsteen. Voordat de Aquapol installatie was aangebracht werden er vochthoogtes gemeten tussen 1,2 en 3,0 meter. De schadelijke gevolgen waren onmiskenbaar (zie foto’s). Er hing een sterke muffe lucht. De kamers werden sporadisch of nooit gebruikt. Het capillaire water trok door het pleister en de voegen van het metselwerk en in mindere mate door de metselstenen.

Doelstelling van de vochtbestrijding monumentale pand

De begane grond moest economisch verantwoord worden drooggemaakt zonder aantasting van het gebouw. De vervanging van het pleisterwerk werd na de “verdampingsfase” ingepland.

Procedure van vochtbestrijding en de resultaten van de vochtschade

Om het droogmaakproces beter te kunnen begeleiden, werden in totaal 6 meetpunten aangebracht voor het uitvoeren van metingen tijdens het proces. Op elk vochtmeetpunt werden monsters uit de muren genomen op een diepte van 15-20 cm. Bij de eerste jaarlijkse meting werd op kritieke meetpunten een drogende trend gemeten (M4 onder, M6 midden). Een gedeelte was na dit jaar al droog (M2 onder). Terwijl het oude pleisterwerk vol met zout nog niet verwijderd was! Bij de meting na twee jaar waren bepaalde gedeeltes droog. (M1 onder, M2 boven, M2 onder, M6 midden en onder). Bij de laatste meting werd bevestigd, dat alle vochtniveaus binnen het tolerantiegebied waren. Tussenliggende stijgingen van vocht in de boormonsters zijn terug te voeren tot vochtstuwingen. In het invloedgebied van meetpunt M4 (onder) werd tegen het einde van 1998 een buis dichtgemaakt omdat hier het baksteen nog niet geheel droog was.

vochtbestrijding kasteel
Interview met de architect van het kasteel

Interviewer: Meneer Wintter, hoe bent u in aanraking gekomen met Aquapol?

Architect: Via mijn klant, Earl Douglas. ik heb 10 jaar lang opdrachten voor hem aangenomen.

Interviewer: Hoe verliepen de zaken toen?

Architect: Het metselwerk van het kasteel was doornat tot een hoogte van 2 meter. Het pleisterwerk kwam er af. Ik dacht dat er geen redden meer aan was. Er kwamen specialisten met aanbiedingen voor het doorzagen van het metselwerk of het injecteren met chemicaliën.

Interviewer: Wat zouden de kosten daarvan zijn geweest?

Architect: De aanbiedingen lagen tussen 20.000 en 22.000 euro. Dat is extreem duur, bovendien gaf niet iedereen garantie. Dat zou ook moeilijk te realiseren zijn geweest omdat de vloer van het kasteel gedeeltelijk onder het maaiveld lag.

Interviewer: Waarom werd er toen voor Aquapol gekozen?

Architect: Mijn klant vertelde me over een machine die op betaalbare wijze het metselwerk droog kon krijgen zonder dat het metselwerk aangetast zou worden. Ik kon het niet echt geloven en ik begreep het ook niet helemaal. Ik kon zelf niet beslissen dus nam Earl Douglas voor mij de beslissing.

Interviewer: Dus in 1996 werd de installatie uitgevoerd?

Architect: Ja, en de halfjaarlijkse vochtmetingen die ik samen met een civiel ingenieur heb kunnen aanschouwen, lieten onmiskenbaar een neergaande trend zien. En het ongelofelijke was, dat ongeveer 2 jaar later het metselwerk droog was, op het natuurlijke restvocht na.

Interviewer: Zijn er ondersteunende voorzorgen genomen?

Architect: Ja, na ongeveer 2 jaar werd het oude pleister dat vol met zout zat, verwijderd en vervangen door een nieuwe “lucht-kalkmortel”.

Interviewer:  Was het nodig om te draineren?

Architect: Ik beveelde het aan maar de gravin wilde het niet. De heer Mohorn zag ook de noodzaak niet in vanwege de kleine verschillen in niveaus. Het werkt blijkbaar ook zonder uitvoerige droogmaakwerkzaamheden.

Interviewer: Is uw scepsis door de lange-termijn ervaring nu verdwenen?

Architect: Ja, zelfs de Oostenrijkse Monumentenzorg feliciteerde ons!

Interviewer: Meneer Wintter, dank u voor dit interview.

Fotogalerij

Onderstaand ziet u enkele foto’s van dit project.

Neem bij vochtproblemen contact op met een van onze deskundigen, zij staan u graag te woord
Bel 035-5311104 of stuur een e-mail naar info@aquapol-holland.nl 
No Comments

Post a Comment